وعاشورایی شدن بالاترازکربلایی شدن....

                                        وحسینی شدن فوق تمام اینهاست...........

اگرچه جدا گشتم از کوی یار         دل وجان من مانده در این د یار

خداحافظ ای خاک پاک حسین        انیس تن چاک چاک حسین

خداحافظ ای عاشق بی شکیب       حبیبی حبیبی حبیبی حبیب

خداحافظ ای وادی علقمه                خداحافظ ای ناله ی فاطمه

خداحافظ ای شهر اندوه وغم             خداحافظ ای دستومشک وعلم

خداحافظ ای شیرخوار رباب                خداحافظ ای ناله ی آب وآب....

خداحافط ای ضجه ی پرزدود               خداحافظ ای یاسهای کبود.....

خداحافظ ای ناله ی آه وآه......             خداحافظ ای گودی قتلگاه.......

خداحافظ ای هستیه ما همه               خداحافظ ای یوسف فاطمه......

الا کربلا میسوزد  دددل ل ل م م          چگونه ز خاک تو دل برکنم.......

                  من خسته هنوز امیدواروو چشم به راهت.......

ترسم از این است که از عمرم مهلت جمعه ای

                                                            دگر نباشد............

یه جمعه ی دیگه ام رفت اما صدای تکبیراو نیامد.......

من اگر بد کنم تورابنده های خوب فراوان است....

اما تو اگر مدارا نکنی.......

                                مراخدای دیگر کجاست؟......

یاعلی قبرپرستویت کجاست؟                        آن گل صدبرگ خوشبویت کجاست؟

هرچه باشدمن نمک پرورده ام                        دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است                 فاطمه حلال صدها مشکل است

من طواف سنگ کردم دل کجاست؟                  راه پیمودام پس منزل کجاست؟

کعبه ی بی فاطمه مشتی گل است                  قبر زهرا کعبه ی اهل دل است......

مشغول به ذکر توام وخواب ندارم  

فریاد زنم روز قیامت که حسین جان

من نوکرم و غیرتو ارباب ندارم......

من هر شب کنار در این کلبه ی محزون و غریب

با چراغی روشن از عشق تو منتظر میمانم...و به خود میگویم

انتظار آخرین مشتری هجره ی ماست.که مرا میخواند و به من میگوید منتظرباش

صدای قدمش میاید....نورباران افق خبرازرجعت یاری دارد

قاصد عشق اگر بازایی سر به خاک قدمت سجده کنان میسایم

زندگیم منتظر رجعت توست......

 تقدیم به کسی که اگه بیاد دردارو درمون میکنه.............

یک ماهه دارم لحظه شماری میکنم برای رسیدن به این پنجشنبه /دهم اسفند .

نمی دونید چی شده که ...

آقام دعوتم کرده برم کربلا پابوسی ..

همیشه هر چی از خدا خواستم بهم داده ولی این یکی یه صفای دیگه ای داره ..

اگه قابل باشم همتون رو دعا میکنم .

دعا میکنم اونچیزی رو که خدا دوست داره بهمون بده ، نه اون چیزی که خودمون دوست داریم .

دعا میکنم اون عشقی رو که به دل من از خودش و از حسینش انداخت به دل همه جوونای این مملکت بیاندازه .....

وای که اگه اینطور بشه چی میشه ...

فردا اگه مهدی بیاد        دردا رو درمون میکنه

بچه ها بخدا اگه یه ذره دلمونو برای مهر خدا آماده کنیم . اونوقت خدا یه چیزی بهمون میده که با داشتن اون توی دو دنیا هیچی برات مهم نیست .

بچه ها به مظلومیت حسین قسم اگه یه ذره به حرف وجدان خودمون گوش کنیم و به فکر کارای بدی که میکنیم بیفتیم و تصمیم بگیریم که حداقل سعی کنیم معصیت نکنیم ... اونوقت آروم آروم دلمون نرم میشه .. همه چی درست میشه ...

اما حرف آخر قبل از سفر .... از همتون میخوام که حلالم کنید و دعا .

اللهم ارزقنا شفاعت الحسین یوم الورود و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسین و اصحاب الحسین الذین بذلو مهجهم دون الحسین علیه السلام